8 augustus 1938 - Rotterdamsch nieuwsblad

(onderstaand artikel is te mooi om niet op de voorpagina te publiceren. Het is een te aangedikt verhaal om waar te kunnen zijn. Het gaat over de FK.55 die een proefvlucht maakt op Waalhaven... [JG])

Minuten van angstige spanning heeft men dezer dagen beleefd op het vliegveld Waalhaven. Minuten van nog grooter spanning heeft de invlieger Coppes van de Koolhovenfabrieken beleefd boven Waalhaven. Zijn proeftocht met het nieuwste exemplaar van het jachtvliegtuig FK.55 was ten einde. Hij wilde dalen. Het toestel schoot snel omlaag: de landingssnelheid is zeer groot. Maar... de machine daalde slechts met één wiel!

Een hachelijk moment. Beneden zwaaide de heer Koolhoven met breede gebaren naar boven, naar Coppes, die natuurlijk niet naar beneden keek, maar zijn aandacht noodig had voor het toestel, dat hem met de signaalinrichting waarschuwde; er blijft een wiel hangen. En Coppes trok snel weer op en hervatte zijn rondvlucht boven het veld; met één wiel.

Het invliegen van nieuwe toestellen is en blijft een hachelijk bedrijf, Coppes heeft het dien middag wel ondervonden! De FK.55 is het moderne, tot in alle onderdeelen goed verzorgde jachtvliegtuig, dat verleden jaar te Parijs op de Luchtvaarttentoonstelling aller aandacht trok, de machine met de twee achter elkaar geplaatste, doch tegen elkaar in draaiende schroeven, en met intrekbare wielen. Met zoo'n machine was Coppes de lucht ingegaan om er de fouten uit te halen, fouten, die natuurlijk altijd kunnen bestaan; de invieger kan er van meepraten.

De vlucht had een goed verloop gehad, de gebruikelijke proeven waren genomen en het spannende kwartiertje was voorbij. Leek althans voorbij. Want het werd met eenige heete minuten verlengd, die groote consternatie te weeg brachten. Met ingehouden adem staarde het clubje in den Koolhovenhoek van het vliegveld omhoog naar de ranke machine, die snel optrok en rondcirkelde na de eerste mislukte daling. Het eene wiel, dat tergend eenzaam te voorschijn was gekomen, verdween naar binnen. Even vloog Coppes nog rustig rond. Aandachtig volgde alle oogen de machine en vooral den onderkant, waar straks de wielen moesten verschijnen, als de vlieger het landingsgestel naar buiten stuurde. En langzaam zakte hij weer af naar het veld; nog even en de wielen moesten komen. De menschen beneden wachtten, Coppes wachtte... één wiel!

De nervositeit groeide. Met gebaren poogde men de aandacht van den vlieger te trekken om hem raad te geven. Maar Coppes vloog daar boven rond en de eenige raad, dien hij zichzelf geven kon, was zoo lang mogelijk in de lucht blijven en trachten het goede wiel naar buiten te krijgen.

Boven en beneden was men met hetzelfde probleem bezig en boven en beneden had men blijkbaar ook dezelfde ingevingen. Met uitgestoken landingsgestel trachtte Coppes eenige malen door korte en snelle bochten te vliegen, het haperende wiel naar buiten te brengen. Zonder succes. Het wiel bleef waar het was, het landingsgestel wilde niet, zooals de vlieger wilde.

Het zijn angstige minuten geweest. De machine ronkte boven het vliegveld en men waagde het niet te denken aan de mogelijkheid van een landing met zoo groote snelheid op één wiel; maar men moet tenslotte overwegen, dat Coppes niet eeuwig in de lucht kon blijven en dat de benzine eens op moest raken...

En toen bewees het landingsgestel, dat het vliegkunst- en -moed waarderen kon, want Coppes laatste poging om den grond toch nog zonder stukken op twee wielen te bereiken werd beloond. Het was een poging, die slechts lukken kon, omdat het toestel zoo bijzonder licht en goed bestuurbaar is en omdat Coppes het - uiteraard - zoo door en door kent. Maar het was ook een poging, die even doodsche stilte bracht onder de angstige toekijkers in den Koolhoven-hoek.

Coppes daalde op het vliegveld met één wiel! De machine scheerde over het veld, maakte snel een wending en tikte met het eene wiel op de grasmat. Het was een korte maar stevige tik; de beslissende tik. Met ingehouden adem keken de menschen beneden toe, met ingehouden adem moet Coppes op het signaalinrichting gestaard hebben... Maar het lukte; toen de machine snel weer optrok, zakte het tweede wiel naar buiten; het pleit was beslecht.

Even later stond Coppes naast de nieuwe machine op het vliegveld met de hernieuwde wetenschap, dat het invliegen van nieuwe vliegmachines toch maar een hachelijk bedrijf is! En in den Koolhoven-hoek had men het nog warmer dan men het daar op het open veld in deze dagen pleegt te hebben...