De Spijker V.2 was  een van de eerste Nederlandse ontwerpen. Ontworpen door Henry Wijnmalen, was dit toestel bedoeld als overgangsvliegtuig van de toch enigszins langzame Farman HF-20 naar de snellere Fokkers en Nieuwports. Als antwoord daarop  ontwikkelde Trompenburg de Spijker V.2 die op 9 april 1918 de eerste luchtdoop onderging. De LVA bestelde daarop een serie van 58 stuks.

In 1918 werden de eerste vier afgeleverd, in 1919 gevolgd door de andere 54 bestelde exemplaren. Ook de MLD bestelde een serie van 20 stuks, waarvan er in 1924 9 stuks werden overgenomen door de LVA. De toestellen kregen de registraties SP26 tot SP83, later afgekort tot de registratie 26 tot 83. De 9 van de MLD overgenomen toestellen kregen de registraties 18 tot 26. De registratie 26 is dus twee keer gebruikt, maar omdat dit toestel voor de indienststelling van de tweede 26 verongelukte, gaf dit geen problemen.

Het toestel was een bijzonder geval. De twee vleugels waren even breed, goed voor een totaal oppervlak van 41.33 vierkante meter. Ter vergelijking, een Fokker D.VII had een oppervlakte van 20.20 vierkante meter! De twee cockpits waren vlak bij elkaar geplaatst. De leerling zat in de voorste cockpit, de instructeur in de achterste.

De Spijker V.2 was bedoeld als lesvliegtuig, en zo werd die ook gebruikt. Kraakjes, ongevallen, noodlandingen en crashes met dodelijke afloop konden niet uitblijven. In 1920 waren al 19 toestellen afgeschreven. Met de komst van de Fokker S.II en de Fokker S.IV werd de Spijker V.2 overbodig geacht en geleidelijk afgedankt. Begin 1926 werd de 38 aan de Middelbare Technische School te Amsterdam geschonken voor lesdoeleinden. In 1926 zijn ook de andere overgebleven toestellen buiten dienst gesteld. Wel werden tot 1930 nog Spijker toestellen vermeld als oefen- of roltoestellen.

Er zijn veel Spijker V.2 toestellen die in de loop van de tijd zijn verongelukt. Het waren lestoestellen en ze werden ook als zodanig gebruikt. Neusstandjes, noodlandingen ten gevolge van motorstoringen, of crashes als gevolg van onverantwoord vliegen kwamen veel voor. Toch heeft de Spijker V.2 haar waarde bewezen voor de Luchtvaartafdeling. Vele vliegers werden opgeleid tot succesvolle piloten, waar de KLM en LVA/ML nog (jaren)lang plezier van hebben gehad...

Download:
Technische gegevens Spijker V.2

Spijker V.3

De Spijker V.3 is op deze website, die alleen toestellen behandeld die bij de LVA/ML in dienst geweest zijn, een vreemde eend in de bijt. Toch is ervoor gekozen aandacht te besteden aan dit toestel, omdat het een toestel was die door de LVA in 1919 is besteld. Waarom ze niet daadwerkelijk bij de LVA in dienst zijn gekomen leest u hieronder.

Samen met de Spijker V.2 ontwierp Trompenburg ook een eenpersoons jachtvliegtuig, die hij de Spijker V.3 noemde. Nog voordat het toestel gebouwd was, werden er grote bestellingen geplaatst door de LVA, de MLD en de LA-KNIL. Dit was niet vreemd, want Trompenburg was anno 1918 de enige vliegtuigbouwer waar de Nederlandse Defensie terecht kon. Bij het ontwerpen van de V.3 liep Trompenburg tegen allerlei problemen aan. Deze werden zo groot, dat de Spijker V.3 pas in juli 1919 het lucvhtruim koos.

Fokker was intussen in Nederland aangekomen, en kon moeiteloos zijn Fokker D.VII en C.1 toestellen leveren .Trompenburg nam met Fokker contact op, en wist het gedaan te krijgen dat Fokker zijn D.VII en C.1 toestellen aan de LVA en MLD leverde. De militaire autoriteiten gingen hiermee akkoord. De LA-KNIL bestelde na enige aandrang ook 6 Fokker D.VII toestellen. De Spijker V.3 was overigens in 1919 een achterhaald product. De maximale snelheid lag onder die van jagers uit de net beëindigde oorlog. Ook was de stijgsnelheid dramatisch laag, waardoor het militair gezien een waardeloze kist was.

Het vliegtuig was uitgerust met een Clerget rotatiemotor van 130 pk, waarmee het toestel een snelheid van 180 km/h kon halen. Het toestel was 6.3 meter lang, tegenover een breedte van 8.19 meter. Het toestel heeft op de ELTA gevlogen, met onder andere luitenant Versteegh. De pers was lovend hierover, en vermeldde "dat men kon zien dat Trompenburg goede kwaliteit vliegtuigen leverde".