Het was 1915, het tweede jaar van de Eerste Wereldoorlog. In Frankrijk waren Caudrons en Nieuports besteld, die de al bestelde Farmans moesten aanvullen. Deze stoere tweepersoons tweedekkers vlogen elke dag trouw hun rondjes, maar het was iedereen duidelijk dat deze toestellen schril afstaken tegen de luchtmachten in de strijdende landen om ons heen. Ook de bestelde Caudrons en Nieuports vulden dat gat nauwelijks. Toen de aflevering door transportproblemen ook nog eens vertraging opliep, was het duidelijk dat elders gezocht moest worden naar een oplossing.

In de zomer van 1917 maakte lt. Duinker een dienstreis naar Duitsland. Hij gaf daarbij zijn ogen goed de kost. Bij Fokker ontdekte hij de Fokker D.III jager en toen bleek dat de Duitsers geen bezwaar hadden tegen levering van dit toestel, werden ze besteld. Al op 1 oktober 1917 kwamen deze in Nederland aan. Ook bij Rumpler kon een bestelling worden gedaan op een serie van 40 Rumpler C.VIII toestellen. Op 7 maart 1918 ging lt. Versteegh naar de Rumpler-Werke te Johannistal toe om de toestellen twee weken lang te beproeven.

De eerste serie van 8 toestellen kwam aan op Soesterberg op 25 april. De volgende 19 op 21 augustus, gevolgd door de laatste 13 stuks op 25 september. De toestellen ontvingen de registraties R417 tot R424 (eerste serie), en R447 tot R478 (tweede en derde serie). In november werd er kort een vliegverbod opgelegd, in verband met vermeende sabotageacties. Wat niet zo bleek te zijn, waarna het verbod na vier dagen werd opgeheven.

In mei 1919 werd er in Kopenhagen een luchtvaarttentoonstelling georganiseerd. Daarvoor werden twee Rumpler toestellen klaar gemaakt en twee bemanningen uitgekozen om deze, voor die tijd enorme afstand, te overbruggen. De R458 werd bemand door lt.vl. van Voorthuizen en kapt. waarn. de Brouw. De R462 door lt.vl. Duinker en lt. waarn. Perk. De laatste stortte op 14 mei 1919 neer. Bijzonder tragisch, als je bedenkt dat lt.vl. Duinker de toestellen aanbeval. Op 24 november 1919 vloog een Rumpler tijdens de vlucht in de brand. Vliegers waren lt. Land en lt. van Dijk. Zij kwamen beiden om het leven. De maat was vol; er volgde een vliegverbod:

Krantenbericht uit Het Vaderland, van 3 december 1919 (!) Dat was na nauwelijks twee jaar.

Er werd een onderzoek ingesteld. Er werden Kamervragen gesteld, en de verantwoordelijke Minister van Oorlog zou erachteraan gaan:

"De intertijd door mijn ambtsvoorganger ingestelde commissie van onderzoek naar de bruikbaarheid en betrouwbaarheid der Rumpler-vliegtuigen heeft inderdaad haar rapport aan mij uitgebracht. De conclusies, waartoe de commissie nu gekomen is, wensch ik nog nader te overwegen; nadat ik een beslissing ter zake zal hebben genomen, ben ik bereid de resultaten van het Onderzoek aan de Tweede Kamer meede te delen."

De resultaten werden in maart 1921 door de Minister vrijgegeven. In het kort kwam het neer op het snel in de brand vliegen van de motor, en dat op de meest ongelegen momenten. De minister voegde eraan toe, dat de aankoop van de Rumpler C.VIII toestellen niet ondoordacht was geschiedt. Hij voegde eraan toe dat er weinig keus was, maar dat er evengoed was gekeken naar de betrouwbaarheid etc. En die was op dat moment (zomer 1917) goed. De ervaren vliegers konden goed met het toestel overweg, en vonden het geen vervelend toestel. De jongere, minder ervaren vliegers, waren veel minder over het toestel te spreken door onder andere de koplastigheid van de kist.

De uitkomst van dit onderzoek was de doodssteek voor het gebruik van de Rumplers. Alle toestellen werden vanaf maart 1921 van de sterkte afgevoerd. Blijkens een bericht door de minister van Oorlog aan de Tweede Kamer, zouden de toestellen niet meer worden gebruikt om mee te vliegen. Voor zover ze niet aan andere doeleinden konden worden aangewend, zouden ze worden vernietigd met gebruikmaking van onderdelen enz.

Nog in 1935 waren restanten van een Rumpler te vinden bij de Eerste Zaanse ZC, waar het toestel werd gebruikt als grondtrainingstoestel, of roltoestel. 

Download:
Technische gegevens Rumpler C.VIII