De Fokker T.V werd door Fokker ontworpen als luchtkruiser. De LVA had om een soortgelijk vliegtuig gevraagd, en dus werd er een zogeheten luchtkruiser ontworpen. De gedachte hierachter was een vliegtuig dat lang in de lucht kon blijven, en van zich af kon bijten. Ook moest het bommen mee kunnen nemen om zo de vijand te vernietigen. Natuurlijk was het plan goed. Er werden daarom ook plannen geordend om drie afdelingen met deze vliegtuigen te vormen.

Fokker kreeg dus deze opdracht en ging aan de slag. In 1935 werden de eerste lijnen op papier gezet, maar het duurde nog tot 7 december 1936 voordat de toenmalige minister van defensie Colijn, een contract afsloot voor 16 stuks. Deze zouden worden gebruikt als middelzware bommenwerper. Toch ging het niet van een leien dakje. Het eerste toestel  zou als vliegende mok-up fungeren. De definitieve uitrusting stond nog niet vast. Ook bommenrekken waren nog niet vastgesteld. Ze zouden ook voor mei 1940 niet meer komen.

Voor dit besluit kon de internationale wereld kennis maken met dit Fokker product. Op de luchtvaarttentoonstelling in Stockholm werd de T.V geadverteerd als zwaar gevechtsvliegtuig, lange afstandbommenwerper en een transportvliegtuig compleet met accommodatie voor 16 volledig uitgeruste soldaten. Ook was er weer een ruime keuze aan motoren en wapens.

Helaas sloeg dit project niet aan bij de bezoekers, en bleef het bij de zestien, door de LVA bestelde bommenwerpers. Het toestel werd uitgerust met in de voorkoepel een 20 mm enkelschots (!) kanon, (het was toch een luchtkruiser) en een defensieve bewapening van 4 Lewis M.20 7.9 mm mitrailleurs. Ook was er plaats voor een bommenlast tot 1000 kg.

Op 16 oktober 1937 voerde het toestel zijn eerste vlucht uit, en in 1938 werden de eerste elf stuks afgeleverd. De overige vijf stuks volgden in 1939. Hiermee was de vorming van Bom.Va een feit. Het hadden drie afdelingen moeten worden, maar er is er maar 1 gevormd. De andere twee afdelingen waren door onze minister van Defensie geschrapt. Het geld kon beter besteed worden.

In de loop van 1938/1939 werden de toestellen afgeleverd. Al snel kwamen er grote problemen aan het licht. Zo had de T.V te kampen met spontaan ontploffende druktanks, trillingen en daarnaast was het olieverbruik van de motoren zeer groot. Gelukkig konden de meeste van deze problemen snel worden opgelost. Zo werden leidingen vergroot om ontploffingen te voorkomen, en bijvoorbeeld een extra olietank aangebracht om de actieradius van het toestel niet erg klein te maken.

Tijdens de mobilisatie werden de toestellen ingezet als patrouillevliegtuigen. Daarbij werden de T.V ingezet langs de kust, terwijl andere toestellen, zoals de Fokker D.XXI en G.1 werden ingezet om in het binnenland te patrouilleren of om gevechtsgereed klaar te staan om indringers te onderscheppen. In maart 1940 kwam de T.V 864 bij de start van Schiphol in problemen, doordat de veiligheidsklampen nog niet van de hoogteroeren waren verwijderd. De T.V kon daardoor niet stijgen en moest noodlanden in de Haarlemmermeer. Daarnaast moesten de 852 en de 860 in mobilisatietijd een noodlanding maken, waarbij de 860 erg beschadigd werd.

In de meidagen waren de grootste tekortkomingen van de T.V de niet zelfdichtende brandstoftanks en de povere bewapening. Voor in 1936 was het een goed vliegtuig, maar in 1940 een beetje verouderd. Bommenrekken zijn nooit voor alle kisten geleverd, wel een aantal. Er zijn een groot aantal proeven met bommenrekken gehouden, maar voordat er daadwerkelijk een bommenrek werd uitgekozen en geproduceerd was, was het inmiddels maart 1940. Van de 9 gevechtsklare Fokker T.V toestellen is het grootste gedeelte neergeschoten. Het resultaat van veranderde inzichten en inhouden van defensiegelden. Het neemt niet weg, dat er met grote moed en inspanning is gevochten...

Download:
Technische gegevens Fokker T.V
Crash bij Beilen door T.V 860 op 3 november 1939
Overzicht gevechtsvluchten 10-14 mei 1940